Ushtruesja e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu, ka njoftuar se seanca konstituive e Kuvendit të Kosovës është caktuar për datën 6 gusht, në orën 10:00. Vendimi ka shkaktuar reagime të menjëhershme nga analistët kushtetues, ndër të cilët edhe Eugen Cakolli nga Instituti Demokratik i Kosovës, i cili e cilëson këtë hap jo vetëm si të vonuar, por edhe si institucionalisht të papërgjegjshëm.
Cakolli shpjegon se problemi kryesor nuk qëndron vetëm në vonesën e caktimit të seancës, por në pasojat që rrjedhin drejtpërdrejt nga data e zgjedhur. Sipas tij, 6 gushti aktivizon afatin 60-ditor kushtetues për zgjedhjen e Presidentit — afat i cili, siç ka përcaktuar Gjykata Kushtetuese, fillon pikërisht nga dita e konstituimit të Kuvendit, kur ky i fundit nuk ka qenë akoma i formuar.
Llogaritja kritike: 5 tetori si shkreptimë kushtetuese
Sipas llogaritjes së Cakollit, nëse 7 gushti konsiderohet dita e parë e afatit, atëherë dita e 60-të dhe e fundit për zgjedhjen e kreut të shtetit bie pikërisht më 5 tetor. Problemi kushtetues lind nga fakti se mandati i ushtruesit të detyrës së Presidentit mbaron më 4 tetor — një ditë para skadimit të afatit ligjor për zgjedhjen e Presidentit të ri.
Kjo mbivendosje datash krijon një skenar alarmant: nëse Kuvendi dështon të zgjedhë Presidentin brenda afatit kushtetues dhe votimi shkon deri në ditën e 60-të, Kuvendi do të shpërndarej automatikisht — por pa asnjë ushtrues detyre të Presidentit në post. Pikërisht ky funksion ka kompetencën ekskluzive kushtetuese për të formalizuar shpërndarjen e Kuvendit, për të caktuar datën e zgjedhjeve të reja dhe për të propozuar mandatarin për kryeministër.
Negociatat politike — kohë e humbur pa rezultat
Cakolli nënvizon se situata rëndohet edhe nga mungesa e çdo progresi politik gjatë periudhës së kaluara. Koha që supozohej të shfrytëzohej për negociata ndërpartiake rreth zgjedhjes së Presidentit ka kaluar pa asnjë marrëveshje dhe, sipas tij, pa asnjë takim të ri mes partive.
Ky paralajmërim vjen në një moment delikat për Kosovën, ku boshllëku institucional rrezikon të thellohet nëse forcat politike nuk gjejnë konsensus të shpejtë. Skenari i një shteti pa Kuvend funksional dhe pa President — qoftë edhe në ushtrimin e detyrës — do të ishte precedent kushtetues i papara në historinë e Kosovës, me pasoja të drejtpërdrejta edhe për stabilitetin e vendit në sytë e partnerëve ndërkombëtarë.
Shiko edhe
BurimiTelegrafi
