Shqipëria vazhdon të përballet me një mungesë të theksuar të mjekëve në raport me popullsinë, duke e renditur atë ndër vendet me performancën më të dobët në Ballkanin Perëndimor dhe dukshëm nën mesataren e Bashkimit Europian.
Sipas një analize të Institutit të Vjenës për Studime Ekonomike Ndërkombëtare (wiiw) për vitin 2025, Shqipëria regjistronte 22.7 mjekë për 10 mijë banorë, një shifër që përfaqëson vetëm 53% të mesatares së Bashkimit Europian. Kjo e vendos Shqipërinë pas shumicës së fqinjëve të saj, duke lënë pas vetëm Kosovën dhe Bosnjë-Hercegovinën.
Diferencat Rajonale dhe Europiane
Në nivel rajonal, Maqedonia e Veriut udhëheq me 33.8 mjekë për 10 mijë banorë, e ndjekur nga Serbia me 32.3 dhe Mali i Zi me 27.9. Bosnjë-Hercegovina ka 21.1 mjekë, ndërsa Kosova mban nivelin më të ulët me 19 mjekë për 10 mijë banorë. Diferenca me Shqipërinë është e madhe, ku Maqedonia e Veriut ka rreth 49% më shumë mjekë për banor, dhe Serbia rreth 42% më shumë.
Krahasimi me Bashkimin Europian nxjerr në pah një hendek edhe më të madh. Maqedonia e Veriut arrin në 79% të mesatares europiane, Serbia në 76% dhe Mali i Zi në 65%. Shqipëria mbetet në 53%, ndërsa Bosnjë-Hercegovina dhe Kosova arrijnë përkatësisht në 49% dhe 44% të mesatares së BE-së.
Përkeqësim i Pozicionit
Të dhënat për vitin 2025 tregojnë një përkeqësim të pozicionit relativ të Shqipërisë kundrejt mesatares europiane, me një rënie prej 0.9 pikësh përqindjeje në krahasim me vitin paraardhës. Kjo tendencë negative është vërejtur edhe në vende të tjera të rajonit, me Kosovën që shënon rënien më të madhe me 3.8 pikë përqindjeje, e ndjekur nga Maqedonia e Veriut me 2 pikë përqindjeje. Mali i Zi, Serbia dhe Bosnjë-Hercegovina gjithashtu kanë regjistruar rënie, duke treguar se të gjashta vendet e Ballkanit Perëndimor kanë humbur terren ndaj mesatares së BE-së gjatë vitit 2025, duke zgjeruar hendekun në stafin mjekësor.
Sfida për Sistemin Shëndetësor
Niveli i ulët i mjekëve për frymë në Shqipëri paraqet një sfidë të konsiderueshme për sistemin shëndetësor të vendit. Kjo prek drejtpërdrejt aftësinë për të garantuar aksesin e duhur në shërbime mjekësore dhe për të përballuar nevojat në rritje të popullsisë për kujdes shëndetësor cilësor. Megjithëse numri i mjekëve nuk është treguesi i vetëm i cilësisë së shërbimit shëndetësor, diferenca e madhe me mesataren europiane thekson domosdoshmërinë e forcimit të kapaciteteve njerëzore në këtë sektor jetik për shëndetin publik.
BurimiMonitor
