Ngushtica e Hormuzit u shndërrua në epiqendër të një konflikti ushtarak gjithnjë e më të gjerë, pasi Irani goditi me raketa lundrimi dy anije naftëmbajtëse të Emirateve Arabe Unite (EAU) gjatë transitit të tyre nëpër këtë rrugë strategjike. Një anëtar i ekuipazhit indian mbeti i vrarë dhe tetë të tjerë u plagosën, ndërsa të dyja anijet shpërthyen në flakë. Ministria e Mbrojtjes e EAU-së e cilësoi sulmin si "shkelje e hapur e të drejtës ndërkombëtare" dhe paralajmëroi se rezervon të drejtën të ndërmarrë çdo masë të nevojshme për mbrojtjen e interesave të veta.
Sulme të ndërsjella dhe bllokadë detare në prag
Gjatë natës, Komanda Qendrore Amerikane kreu operacione pesë orëshe mbi territorin jugor të Iranit, duke goditur objektiva të shumta. Teherani iu përgjigj duke shënjestruar një anije ushtarake amerikane si dhe baza ushtarake të SHBA-së në Bahrejn dhe Kuvajt. Jordania njoftoi gjithashtu se kishte interceptuar katër raketa iraniane që hynë në hapësirën e saj ajrore gjatë natës.
Presidenti amerikan Donald Trump njoftoi nismën e një bllokade detare ndaj porteve iraniane, e cila do të fillojë të martën në orën 22:00 sipas orarit të Evropës Qendrore. Sipas Trump-it, SHBA-ja do të bëhet "Kujdestare e Ngushticës së Hormuzit" dhe propozoi një taksë prej 20% mbi ngarkesën tregtare që kalon nëpër këtë rrugë ujore. Bllokada do të synojë vetëm anijet me destinacion apo origjinë portet iraniane, ndërsa trafiku tregtar ndërkombëtar do të lejohet të vazhdojë lirshëm.
Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi, hodhi poshtë pretendimet amerikane mbi kontrollin e ngushticës, duke theksuar se Irani ka qenë dhe do të mbetet kujdestari i vërtetë i kësaj rruge ujore. Megjithatë, ai pranoi parimin që çdo palë që garanton tranzit të sigurt duhet të kompensohet.
Rreziku i zgjerimit të konfliktit në të gjithë rajonin
Ngushtica e Hormuzit mbetet e hapur për lundrim, por përmes saj kalon afërsisht një e pesta e naftës së tregtuar në botë, duke e bërë atë një nga korridoret më të rëndësishme energjetike në planet. Çdo ndërprerje e komunikimit detar nëpërmjet saj do të kishte pasoja të drejtpërdrejta në çmimet globale të naftës dhe të gazit, duke prekur ekonomitë e mbarë botës — Shqipërinë e Kosovën të përfshira, si vende që importojnë naftë dhe janë të ekspozuara ndaj luhatshmërisë së tregut energjetik.
Me shtetet fqinje gjithnjë e më shumë të përfshira në shkëmbimet ushtarake dhe operacionet luftarake duke u zgjeruar në të gjithë Gjirin Persik, shqetësimet ndërkombëtare janë intensifikuar ndjeshëm. Analistët paralajmërojnë se çdo përshkallëzim i ri rrit ndjeshëm rrezikun e një lufte rajonale me pasoja globale të paparashikueshme.
